سلام توی این پست می خوام براتون یک کم از هندوستان بگم ولی قبلش با اجازتون به یه میل خوشگل که یه عزیزی توی پست قبلی برام لطف کرد و نوشت پاسخ بدم البته لطفا اول توی نظرات پست قبل به نظر این عزیز هم یه نگاه بیاندازید بعدش به جواب من

ببینید من همیشه می گم هیچ کجای دنیا ایران نمیشه هم قشنگه هم مردمانش بوی محبت بوی عشق بوی ایثار بوی گل و بوی نازی می دهند که هیچ کجای دنیا نه پیدا میشه نه کسی به گرد ما ایرانیها نه از نظر ادب نه تمیزی و .. می رسه

ولی خوب یادتون نره اولا درس خوندن توی کشور بیگانه یکجور عشق به وطن می خواد و البته مردانگی و استواریو پایداری که این دوست عزیز فکر کنم یه مقدار از این چیزها کم داره تا تقویتش نکرده تنها در یک مملکت غریب با هزار مشکل از ادم یه کوه می سازه که من تا حالا به اون رسیدم . ولی ماها چرا می اییم هند یا هر کشور دیگه

بزارین براتون بگم به هزار دلیل اول اینکه زبان انگلیسی تدریس در این بلاد بدرد همه می خوره و توش حرفی نیست .در ضمن من مثلا دلم می خواد برم دندانپزشکی بخونم حالا توی مملکت خودم این کنکور لعنتی به من اجازه نمیده تکلیف کار چیه

اصلا دلم می خواد دنیارو بگردم تکلیف چیه دلم می خواد بهترین علوم دنیارو به روز یاد بگیرم ولی توی کشورم از این نظر با کمبود مواجه هستم باید بیام یاد بگیرم و برگردم به کشورم و به ایران خدمت کنم .

حالا اگه بچه ننه باشم سوسول باشم دنبال مسخره بازی برم  و بشم مترسک دیگر ادمها تقصیر اونای دیگه چیه

یادم بره از کجا اومدم و برای چی اومدم .گوا که رفتم لباس از تنم بکنم برگردم به دوره ادم و حوا لخت و عور بشم دلمو خوش کنم که کلاس بالا شدم که چی؟

این بدبختی اجتماع کوچیک بی فرهنگی ماست که باهاش روبه رو هستیم یک عده ادم بی عقل بچه ننه بی فرهنگ بی شعور که به بهانه درس خوندن می ایند اینجا و می شوند مزحکه عام و خاص رو نباید با همه ادمها جمع بست .

اینجا هندوستانه کشور زیبا و بزرگ با تمام علوم درخواستی شما بهتر اول چه مرد و چه زن بنشینیم با خودمون خلوت کنیم که اومدیم برای چی برای دانس و موزیک غربی یا اومدیم ادم باسوادی بشیم برگردیم ایران و بسازیمش .اگه تصمیم گرفتیم برای دل خودمون برای رسیدن به ارزوهای بزرگ بیاییم که خوبه وگرنه همون دانشگاه پیام نور هم واقعا برامون زیاده چون شعورشو نداریم اینجا از من یکی مرد ساخته بچه ننگی رو از یادم برده شاید غروبا گریه کنم اونم برای اروم ساختن دل خودم نه برای تنهایی نه برای دوری از وطن چرا که سروش اومده یاد بگیره مدرکش بوی دکترا بده بره ایران به ایران خودش خدمت کنه و تا تمام عمر بشه نوکر ایران.

و اما عجایب هندوستان

کجای دنیا گوشت گوساله اونم فیله و راسته کیلویی 1500 تومنه .فقط و فقط توی هندوستان .یادتون نره زیاد توی هند گوشت نخورید که یک وقت نقرس نگیرید جای همه شما خالی من یه منقل کوچیک روی تراس خونه درست کردم تقریبا هر شب یه دلی از عزا در می ارم بفرمایید

کجای دنیا مرده هارو می سوزانند .فقط توی هند اونم واقعا جالبه هندیها اعتقاد دارند که با سوزاندن جسد تمام گناهان اون خدا بیامرز هم می سوزه و طرف توی دنیای دیگه با خیال راحت می ره برای خودش تو بهشت دنبال حوری می گرده

کجای دنیا اینهمه پرنده داره خوب معلومه توی هندوستان هزاران جور پرنده داریم منم یک جفت طوطی زبون نفهم دارم که البته هنوز زبونشون باز نشده و زبون ادمیزاد رو هم نمی فهمند .ارزومه یه یروز صدام کنند دکتر سروش

توی هندوستان ادما یه جوری هستند به هم کاری ندارند ساکتند و از دعوا خوششون نمی یاد کلا ادمهایی احساسی هستند و توی عشق و عشق بازی سرامد همه ملتها

هندیها کمتر عزاداری می کنند و کلا با عزاداری مخالفند ولی جون خودم تا دلتون بخواد می رقصند و خوشحالند خدا نکنه عروسی بشه تا 7 روز می زنند و می کوبند و شادی البته توی دلشون بسیار بزرگه و تمام اوقات دارند می خندند

هندیها کلا اهل شوخی و بزله گویی هستند و البته بسیار قانع . مثلا خونه استادم که می رم یه دست مبل داره و یه یخچال کوچیک از ماکروفر و فرش دستی و تلوزیون ال سی دی و یخچال ساید هم خبری نیست البته نه که فکر کنید پول ندارند نه پولم دارند ولی می رند تفریح و دنیا گردی مثلا همین اقای استاد من همه اروپا و امریکا رو رفته و سیدنی رو مثل کف دستش می شناسه قابل توجا ما ایرانیها

توی کشور هند ما کنکور نداریم و هر رشته ای رو اراده کنید می تونید با قیمت کم بخونید و البته یادتون نره که حداقل باید 16 صفحه روز امتحان سیاه کنید که بهتون 20 برگه امتحانی با 4 ساعت وقت هم می دهند

کجای دنیا خدمات پزشکی مثل هند ارزونه .یه دندون ساده توی ایران پر کنی بدون عصی کشی حدود 40 هزار تومنی میشه ولی توی هند فقط 3000 تومن و البته یادم نمی ره یه بنده خدایی با هزار تا پارتی و اشنا بازی توی تهران رفته بود زایمان بدون درد که البته درد هم کشید و 5 میلیون پیاده شد همین عمل زایمان بدون درد در هندذوستان فقط 200 هزار تومانه باور ندارین بیایید خودتون ببینید.

اینجا با ثبت نام در دانشگاه به مقدار 22 میلیون تومن بیمه می شین اونم توی بهترین بیمارستانهای هند که اگر به بیمه درمانی ایران عزیز نگاه کنید همه چی دستتون می اد.

توی این 3 سالی که اینجام کمتر دیدم قیمت وسیله ای بالا و پایین بشه ولی تورم توی کل دنیا که مد نظرتون هست.

هندیها اسکناس مچاله شده یا پاره رو عمرا قبول کنند ولی توی ایران اسکناس چسب زخم خورده رو هم روی سرشون می گذارند .خوب بازم بگم باشه کجای دنیا ماشین هیوندای رو با 2 میلیون میشه خرید همین پراید فکستنی که نمیشه باهاش یه تیک اف هم زد رو چقدر می خرید 8 میلیون .

البته اینجا بدی هم زیاد داره که من فقط به خوبیهاش نگاه کردم .با تمام این اوصاف من یک مشت خاک ایران عزیزمون رو با هزار تا شبه قاره هند هم برای یک دقیقه عوض نمی کنم و خودمو بچه ایران می دونم و نوکر ایران زمین.

ستار از سرزمین عجایب