بهار و غروبای هندوستان..............................................................................

بوی عیدی، بوی توپ، بوی کاغذ رنگی

بوی تند ماهی دودی، وسط سفره‌ی نو

بوی خوب نعنا ترخون سر پیچ کوچه‌ها

بوی یاس جانماز ترمۀ مادر بزرگ

با اینا زمستونو سر میکنم

با اینا خستگیمو در می‌کنم



شادی شکستن قلک پول

وحشت کم شدن سکه‌ی عیدی از شمردن زیاد

بوی اسکناس تا نخورده‌ی لای کتاب

با اینا زمستونو سر میکنم

با اینا خستگیمو در می‌کنم



فکر قاشق زدن یک دختر چادر سیاه

فکر قاشق زدن دختر ناز چشم سیاه

شوق یک خیز بلند از روی بُته‌های نور

برق کفش جفت شده تو گنجه‌ها

با اینا زمستونو سر میکنم

با اینا خستگیمو در می‌کنم



بازی الک دولک تو کوچه‌ها

عشق یک ستاره ساختن با دولک

نرس ناتموم گذاشتن جریمه‌های عید مدرسه

بوی یک لاله عباسی که خشک شده لای کتاب

بوی گل محمدی که خشک شده لای کتاب

با اینا زمستونو سر میکنم

با اینا خستگیمو در می‌کنم



بوی باغچه، بوی حوض، عطر خوب نذری

شبِ جمعه، پی فانوس، توی کوچه گم شدن

توی جوی لاجوردی، هوس یه آب‌تنی

با اینا زمستون‌و سر می‌کنم

با اینا خستگی‌مو در می‌کنم








ياد باد آن روزگاران ياد باد . . .

غروبای اینجا به تنگی دل بچه یتیمی می مونه که داره  بغضشو نگه می داره که نکنه یهو بترکه.
غروبای هندوستان به سردی همون خنده ای می مونه که گاهی به لبای اقاقیا می نشینه
غروباش منو به یاد کوهستان شمال میاندازه یاد همون برفهای سرد تنهایی اونجا یاد پرتقالهای باغ بابابزرگ یاد شادی کوچک دل مادربزرگ . غروبای اینجا منو می بره تا فرط اسمون محله دلتنگی شهرمون .
غروباش یه حال دیگه داره مثل کبوترهای مشهدی رمضون می مونه همونجور کبوده .
گاهی وقتها یاد منو می بره تا پل زیبای شهرمون یاد هراز می اندازه که بی اندازه می خروشه .یاد همون ماهی قرمز که توی تنگ بلور سفره هفت سین مادرم اروم و قرار نداره
اره غروبای هندوستان منو می بره تا اوج سستی منو می بره تا موج دریای شمال به همون بزرگی و زیبایی.
یاد همه همونها به خیر یاد نون لواش نانوایی کوچه پشتی
یاد بچه محلهای زرنگ ته خیابون دوستی . یاد مادربزرگ به پشت خمیده من که اه حسرت بوسیدن بازوانش همیشه از درون سینه ام به بلندی بیدار میشه.غروبای اینجا منو دوست نداره اره من مال همون سرزمینی هستم که مردمانش داغ سیاوش به دل دارند .همونها که به رنج امیخته بودند و به کوشش برانگیخته
این خانه قشنگ است ولی خانه من نیست
من خانه به دوشم
این خاک فریباست ولی خاک وطن نیست
من خانه به دوشم
اینجا به چه کوشم همسایه زبان من سرگشته نداند غمگین و خموشم
من خانه به دوشم

محبت یعنی باران . محبت همان سایه درخته . محبت همون عشق مادر به فرزنده. محبت گرمای خورشیده تو زمستون.محیت یه جرعه آب سرده توی بیابون.

امسال هم تموم شد با تموم خوبیهاش با تموم بدیهاش . امسال رفت روزهاش تموم شد و دیگه هم بر نمی گرده . خوش بحال اونایی که روشن زیستند خوش بحال اونایی که اذیت نکردند و اذیت نشدند . خوش بحال اونایی که همه رو دیدند و باز فراموش کردند . خوش بحال همانهایی که آبرویی رو خریدند و نگذاشتند مردی سرافکنده بشه . و اما خوش بحال روزگار  با تمام پستی و بلندیهاش . همونی که منشور اخلاقی شده و اگه بهش خوب نگاه بیاندازیم می تونیم بخوبی توشه های محنت رو ازش کنار بگذاریم و در سفره کنارمان پهن کنیم هر انچه از محبت دیدیم. می تونیم چهره خوبیها رو ببینیم و هر چه بدی داره بشوریم . آره بازم بهار اومد بهار دیگه ای که الان هزاران باره تکرار میشه . چه خوب بود بهار پارسال آره اون روزها سر سفره هفت سین خونه پدر بزرگ . مادر بزرگ رو داشتیم پر از خنده عشق. چقدر زیبا بود اشکها و خونهای زندگی پدر بزرگ از یادمان گذشته اش می گفت از سختیها از گریه های شبانه از سفره بدون نان گذشته . و مادربزرگ با لبخند آشتی همه رو از یاد می گذراند و تایید می کرد. پارسال بهارش تازه تر بود شاید یک سال رفته باشد ولی یاد گذشته همیشه شیرین می نماید . کوچه دلتنگیها امسال کمی طولانی تر شده و دوستان دلتنگ ما شاید بیشتر . ای کاش می توانستم یاد گذشته را زنده کنم و مادربزرگ را ای کاش می شد از یاد نمی بردم شاید همیشه یادش برایم یاداور زیبایی و سادگی زندگی باشد . بهار زیبای امسال یاد اور عشق محبت توانگری و همه خوبیهای سال قبل برایمان باشه و امیدوارم در سال جدید دل کسی رو نشکنیم حقی رو باطل نکنیم و همیشه بتونیم در راستای آبادانی قلبمون بکوشیم. برای ایران زیبا و غیر وابسته و آباد بکوشیم و اعتقاد داشته باشیم ایرانی واقعا هر انچه بخواهد می تواند .

سعادت و سلامتی

سیادت

سُرور

سَروری

سبزی

و سَرزندگی

هفت سین سفره ی زندگیتان باد

ستار

همه چی در مورد تحصیل 2010.........................

سلامی به برکت بهار

گفتی محبت از که اموختی؟ گفتم از کودکی که خورشید را بر دفتر نقاشی خود سیاه می کشید که گرمای افزون آن پدر کارگرش را نسوزاند.

هوای هندوستان اندک اندک روبه گرم شدن نهاده و هم اکنون که دارم این پست را می نویسم به حدود 31 درجه رسیده تا انتهای خرداد این گرما را احساس خواهیم کرد و در نهایت دمای هوا به 38 تا 45 درجه می رسد البته با یک کولر ابی همه چی قابل حل است البته باید بدانیم که بعد از هوای گرم فصل باران شروع می شود که ان هم 4 ماهی ادامه دارد و از ان به بعد فصل سرما که تا اسفند ادامه دارد.

در حال حاظر تمامی دانشگاهها برای دوره کارشناسی و کارشناسی ارشد و نیز دوره دندانپزشکی و نیز پزشکی و دارو سازی اقدام به ثبت نام کرده اند و تا حدود 20 اردیبهشت ثبت نام ادامه دارد.

دوستانی که مدارک رو برای ما بصورت کامل فرستاده اند باید تا 20 اردیبهشت منتظر باشند تا ادمیشنها صادر شود و ان وقت خدمتشان پست می کنیم مخصوصا اقا مهدی از شیراز.

برای علوم پزشکی مثل دندانپزشکی و داروسازی و. پزشکی وضعیت فرق می کند و در یک روز کارهای ثبت نام رو انجام می دهیم و همان روز ادمیشن را از دانشگاه دریافت می کنیم. ثبت نام برای دوره های زبان پونا و سیمبایسس هم ادامه داره تا 20 روز دیگه.

کلا برای ثبت نام ابتدا شرایط و رشته در خواستی و شهر مورد نظرتون رو توی میلم بنویسید و من همون شب بهتون جواب میدم  تا مدارک رو کامل کنید و برامون بفرستید . یادتون نره اول میل بزنید یا تماس بگیرید .میلهای ما:تلفن 24 ساعته من:۰۹۳۹۱۲۴۵۵۶۳ ستار

موتور دوست داشتنی من ...................

سلام حال و احوال   الان 2 روزه کهاز یار قدیمی و مهربون خودم دور شدم تو این دو روز نمی دونم چی بهم گذشت . اصلا توان راه رفتن ندارم شاید دیگه منو دوست نداشته باشه شاید هم دیگه پیشم نیاد نمی دونم شاید.

اون روزی که تازه باهاش اشنا شده بودم یادش بخیر وقتی علی اقا دستشو گذاشت تو دستام چقدر حس خوبی پیدا کرده بودم هم احساس غرور هم دیگه به نرمی دستاش مهربون شده بودم .عجب هیکلی داشت چقدر وارسته چه صدایی چقدر نرم بود . حالا رفته رفته که البته خودشو به قول بعضیها آب دیت کنه . روز اول که باهاش تو خیابونای هند می چرخیدم هیچی نمی گفت مطیع بود و اروم . دلش براش تنگ شده

توی این دو روز مجبور شدم بدون اون تنها برم خیابون بدون اون واقعا نمیشه یه لحظه هم تو هند موند اخه اگه نباشه وای چی میشه .

یار مهر بون من هوندای اکتیوای من من تو را دوست دارم .حالا از عمرش 3 سال می گذره و غزال جاده های هند من 3 ساله شده چقدر زیباست حالا امروز قراره برم کارواش و بیارمش از این به بعد بیشتر قدرشو می دونم . چرا که اینجا بدون موتور یعنی دادن روزی 400 روپیه پول سه چرخه یا همون ریکشا که میشه 9000 تومن . حالا با موتور فقط 20 روپیه میشه . چرا که موتورهای گازی هوندای اکتیوا یا دی ای او به اضای هر 40 کیلومتر فقط یک لیتر بنزین مصرف می کنند . در هندوستان موتور اکتیوای مدل 2009 رو میشه با 700 هزار تومان خرید و بسته به مدل مثلا 2003 رو با 15000 تا میشه خرید. البته موتورهای ارزونی مثل کاینتیک هم هستند ولی خوب مصرفشون خیلی بالاست . بهتره همون ابتدای کار یه اکتیوا مثل سالار خودم پیدا کنید واقعا راضی خواهید بود.

 

تحصیل در هندوستان - دوره فوق دکترا.........................................

سلام و هزار تا سلام از سرزمین دلتنگیها تا کرانه زیبای خلیج همیشه فارس نثار وجود گرمتون

بهار داره می اد و یادتون که نرفته کفش نو بخرید یا مثل من کفشها تون می خنده. بهار داره می اد و شاید لباس تازه بر تن کرده باشید یا مثل من مجبورید دوباره وصله نو به پینه های لباسها تون اضافه کنید.بهار داره می اد و شاید هنوز خانه تکانی نکرده باشید شاید خونه دلتون مثل دل من پر از اشتباه و ایراده و گرد محنت بدجوری روش خونه کرده.بهار داره می اد و قناری باغ وجودمون هنوز ساکته .بلبل از فرط غم سنگینی داره بیتابی می کنه.

مهم نیست که لباسمون پینه داره بگذاریم پینه هامون از جنس محبت باشه .اهمیت خنده کفشهامون همون باشه که فقط روی خاک ذلت غلط نخوریم .یکی ازم می پرسید سروش اهل قلمی یا فلک؟ اهل دلی یا دلتنگی؟پریشونی یا محزون؟اصلا سبزی یا نه؟ بغضم ترکید که من اهل دلم دلی که برای وطن می تپه . دلتنگم وقتی می بینم اعتیاد داره غبار اوارگی رو به سرمون یواش یواش می پاشه.اهل قلمم نه از نوع بیگانگی می نویسم فقط ایران و ایرانی.پریشونم اگه نتونم به مرادم برسم و محزون می شم اگر حقی ناحق بشه.آره من زردم به زردی دشت بزرگ کویر . آره من قرمزم به قرمزی خون شهیدانمون.آره من آبیم به همون رنگ خلیج فارسمون.آره من سبزم به سبزی جنگلهای البرز شمالی. آره همیشه می گم زنده باد ایران و ایرانی ...

و اما برای دوره فوق دکترا

دوره دکترا یا همون پی اچ دی که تقریبا اخرین مدرک اکادمیک علمیه و از اون به بعد میشه فقط تحقیق و تفحص. حالا توی هند هم بعضی از اساتید دانشجوی فوق دکترا می گیرند که دانشجو موظفه حدود 6 ماه تا 1 سال روی موضوعی کار کنه و بعد یک گزارش کار تحویل استادش بده هزینه ای نداره حدود 500 دلار . و برای رشته های اقتصاد و مدیریت و حسابداری و محیط زیست و کشاورزی و کلیه علوم مثل شیمی و فیزیک و ریاضی و .. هم دوره فوق دکترا داریم . و اما باید یک پروپوزال قوی علمی و پر محتوا نوشته بشه همون طرح توجیحی و با مدرک دکترا برامون فرستاده بشه و ما هم البته با آرامش و ادب کامل به خدمت پروفسورهای دانشگاه می ریم راستی حتما زبانتون در حد مکالمه روزمره باشه تا تو ذوق استاد نخوره بعدش استاد که تا یید کرد تشریف می برید برای ویزای پست داک یا همون فوق دکترا و خلاصه 6 ماهه یا 1 ساله پروفسور میشید.البته اگه بتونید از کشورهای هلند و استرالیا و فنلاند و نروژ  استاد پیدا کنید ماهی 2500 یورو حقوق هم می گیرید . خوب اینم تقدیم شد به اقای دکتر مراد علی عزیز.

 

 

ترانه های دلتنگی ....................

سلام توی پونا جاهای زیادی وجود داره که میشه خلوت کرد و یه کمی برا خودتون ارامش خاطر ایجاد کنید یکی از اینجا ها انتهای رام نگره یکی شم کنار رودخانه ای که می ره اورنگ اباد فکر کنم تقریبا 5 برابر کارون عرضش باشه و ابی ابش ادمو هوایی می کنه و به یاد یاران و وطن و ایران و مرغ و خروس و غاز و خلاصه هر کاری که قبلا به فکرش نبودید می افتید و به یادتون می اره . والله من چون صدام بده و هر وقت می خونم سقف خونمون ترک بر می داره می رم اونجا و شروع می کنم به خوندن و البته اشکمم در می اد ولی خوبیش به اینه که چشام شسته میشه حالا چی می خونم بماند ولی دلم اروم میشه و خستگی روحی و غربت از سرم در میره .خدا کسی رو غریب نکنه . حالا می فهمم که چرا می گن اگر ایران بجز ویران سرا نیست من این ویرا سرا را دوست دارم .

من از اینجا می گم از شهر ظلمت    

                                              نشسته رو تنم اوار غربت      هنوز اما به شب عادت نکردم

دارم دنبال روشنی می گردم     منم من قاصد شهر شمالی

منم یاد اور پاهای خسته   مصیبت نامه قلبهای زخمی        صدای گریه تو دل شکسته  

ببین اینجا ببین اینجا اثیرم    بمون پیشم نزار تنها بمیرم

                                             من از آوار تنهایی می ترسم    بزار دستاتو تو دستم بگیرم

منم من ناله مرغی شباویز   منم من بوی غربت .بوی پاییز   منم من قصه تلخ شکستن 

             منم من از هوای گریه لبریز  دلم تنگه برای دل تپیدن   نشستن برگ تنهایی رو دیدن

دلم تنگه برای عطر بوسه   برای عشق بی تابی کشیدن

بیا آتش بزن خاکسترم کن   به مثل قصه غم باورم کن   گل عشقم بیا با روی گرمت

                                                                                   نوازش کن یه شب یا پرپرم کن

نفس تنگه برای موندن ما  بیا باور کنیم پروازمونو    بیا مثل کبوترهای عاشق 

                                                                                   رو ابرا سر بدیم اوازمونو

ندیدی سایه ها از راه رسیدن

       گل های باغ خوشبختی رو چیدن

                                 نمی دونی تو با دست خالی

                                               چه سخته بغض این ابرا رو دیدن

                                                                                                                       

پذیرش برای افراد زیر 18 سال از هندوستان..................

سلام و صد تا سلام به گرمای بهاری پونا

امروز در مورد شرایط پذیرش برای برو بچه های زیر 18 سال در هندوستان براتون مفصل توضیح میدم.

این افراد می تونند همراه خانواده هاشون با ویزای ایکس ویزا که بهشون تعلق می گیره بیان هند بعدشم که خانواده هاشون تشریف بردند ایران عزیز بازم می تونند اینجا بمونند بهر حال باید برای ادامه داشتن ویزاشون یه کارایی بکنند مثلا رفتن به مدرسه و گرفتن یه قیم که در نبود خانواده مسولیت کاراشونو به عهده بگیرند.

و اما اونایی که می خواهند تنها بیایند هند بازم توجه کنند که برای این کار باید اول توی هند یه قیم انتخاب کنند و طرف باید بره پلیس یه فرم قیمی پر کنه بعد ببردش دادگاه و مهر بزنه با ادمیشن زبان براتون بفرسته که بهتون ویزای دانشجویی بدند.

تا زمانی که سنتون به 18 برسه بعدش خیالتون راحت. و اما مدرسه ایرانیهای اینجا شامل دوره ها تا زمان راهنمایی میشه و از اون به بعد فقط امتحان داره تا پیش دانشگاهی و از این نظر مشکلی ندارین قیم هم حتما نباید فامیل باشه هر کسی میتونه باشه مثلا یه ایرانی خوب و مودب.

خوب اینم برای اونایی بود که دلشون شور هندو می زد.

اقا ستار

سلامی به فرخنده خانم ........................

سلام به همه شما خوبان

این روزها سرمون شلوغه و کمتر می تونم براتون مطلب بنویسم البته عرض کردم اگه برین به قسمت عناوین مطالب وبلاگ حتما جواب سوالاتتون رو توش پیدا می کنید ولی گاهی سوالاتی میشه که مجبور میشم بصورت یک پست جدا بهش جواب بدم از جمله سوالات فرخنده خانم که می ریم تا جواب این دوست سروشی خودمون رو بدیم

سیستم دانشگاههای هند برای دوره دکترا به صورت ریسرچ هست یعنی انتخاب استاد راهنما و کار کردن بدون حضور در کلاس درس بر روی موضوعی که بهش می گویند پروپوزال حالا چکار کنیم .به نظر این بنده حقیر فقیر درویش مسلک بهتره با یه دوره زبان بیایید پونا البته قبلا گفتم که چرا دوره زبان پونا بهتره خوب توی این مدت هم دنبال گاید یا همون استاد راهنمای دکترا می گردید هم زبانتون خوب میشه البته میدونم زبان فارسیتون خوبه بله میدونم منظور زبان انگلیسیه . و اما ایا این گایدهای فلک زده پول می گیرند یا نه بعدا معلوم میشه.چون گایدها بابت دانشجوی دکترا از دانشگاه پولی نمی گیرند و فقط به عنوان یک مرتبه علمی مثبت در کارنامه علمیشون ثبت میشه . ولی از اونجا که ما ایرانیها اهل مهمون نوازی هستیم از همون ابتدا می خواهیم پول بدیم کلک کار رو یکسره کنیم اینه کا ادمای اولیه ایرانی که قبلا مثلا 10 سال قبل اومدند اینجا به گاید پول دادند و به قول علی جون خودم گلوشونو گشاد کردند .و البته یکسری از ایرانیها هم برای سودجویی به غیر از خودم که واقعا با شعورم و اقاو فهمیده می ایند که باباجون و ننه جون که پول بده به من من میدم به گایدت و یک وقت نری تنها پیش گاید که رددت میکنه و از اینجور اراجیف.

پس دکترای اهل دل  در پونا گاید پولی نمی گیره جز اینکه  خودتون پیشنهاد کنید . نیکی و پرسش. ولی بهتره طبق عرفمون براشون پسته و اجیل و باقلوا و .. که نشون دهنده نجابت اصیل ایرانیمونه براشون سوغات بیاریم . و اما برای پونا اینطوری بود ولی برای دکترا خوندن در حیدراباد و بنگلور خودتون نیایید بهتره مدارکتون رو بفرستید بچه ها براتون گاید می گیرند و مدارک ثبت نام میشه و بعدش مدارک لازم برای گرفتن ویزای دکترا براتون فرستاده میشه و تشریف ببرید با این مدارک ویزای خوشگلتون رو بگیرید و کلی به خودتون افتخار کنید بعدش به اول اسمتون در روی ایفون خونتون کلمه اقای دکتر یا خانم هم اضافه کنید بعدش تشریف بیارین برای درس خونده در سرزمین عجایب. البته برای بعضی استادها برای رشته های فرق میکنه که اونم اندکه.

ستار

برای ورود به هندوستان یادتون نره..........................................................

سلام به همه شما چه اونایی که دارند برای اومدن به هند روزشماری می کنند و چه اونایی که دارند فکر می کنند خدایا بیاییم یا نه نیاییم به هر حال سلام به روی ماهتون

امروز که داشتم نظرات رو نگاه می کردم یک نظر بسیار زیبا رو دیدم که به وبلاگما نظر صفر داده بود به هر حال برام جالبه چه نظر مثبت چه منفی راستی یادتون نره در سمت چپ پایین وبلاگ سمت چپ حتما برام نظر بدین کلی ذوق می کنم .

و اما اینجا هندوستانه سرزمینی که یه روز نادرشاه افشار توش راه رفته هنوزم توی هند وقتی بچه کوچیکا شلوغ می کنند ماماناشون داد می زنند که نکن بچه نادر می اد می خوردت. البته قرار نیست که ما توی هند گردن کلفتی کنیم و زور بگیم چون اون زمونا رد شده و دنیا داره با نگاه وسیع به سمت صلح پیش می ره تا باشه خدا بخواد شرایط برای ظهور اقامون مرتفع بشه خدا کنه که ما اقا امام زمان رو ببینیم و عمرمون کفاف زیارت اقا رو بده .

پس دوستان حتما یادتون نره که ما جماعت ایرانی هم مودبیم هم با کرامت هم با اصالت . این بدست نمی اد جز با رفتارمون البته رفتار هر کس به خودش ربط داره منم قسط نصیحت ندارم ولی چه خوبه که پسرامون گیس بلند نکنند و دخترامون روسری از سر نیاندازند به بهانه خارج اومدن .پس غیرتمون کجا رفته همون غیرتی که شهره عام و خاصه البته عرض کردم ایرانی به ادبشه ایرانی به شعورشه وگرنه بلد بودن زبان فارسی به تنهایی نشون دهنده ایرانی بودن نیست متاسفانه بعضی از دانشجوهای ایرانی حتی متاهلها مرداشون گیس بلند می کنند و خانماشون از حالت ایرانی خودشون خارج می شوند اگر بوعلی سینا گیس داشته درویش بوده و درویش مسلک و مطمئن هستم گوشواره لااقل نمی گذاشته.

برای انتقال پول عرض کردم خیلیها اینجا کار انتقال پول رو انجام می دهند ولی چندتایی رو بهتون معرفی می کنم : اقای مهندس مقدم اقای دکتر امیرسالاری  اقای حامدی اقای علامیر اقای ناصری و ... که من و دوستام با اقای مهندس مقدم کار می کنیم هم ارزونتره هم واقعا مورد اعتماد و من توی این سه سال هنوز یکبار هم از ایشون کاهلی و سستی ندیدم بهرحال خود دانید.

در هندوستان برای گرفتن منزل بنگاهی وجود نداره بهتره اول برین منطقه باوودان و انجمن اسلامی بچه های ایرانی که چون بچه های انجمن خیلی کمکتون می کنند تا بتونید منزل بدون پول اژانسی پیدا کنید تازه 20 تا تخت هم دارند که با ازای شبی 2000 تومن می تونید برای مدتی در اونجا بمونید بهترین مناطق هم برای گرفتن خونه باوودان بنر  رام نگر  کروگان پارک و ان ای بی ام و پانچواتی هست بطور متوسط با 500 هزار تومن پول پیش و ماهی 120000 تومن می تونید یک خونه 1 خوابه لوکس اجاره کنید و با ماهی 200 هزار تومان اجاره و با 1 میلیون پول پیش خونه 2 خوابه لوکس .یادتون نره که خونه خوبی پیدا کنید تا برای کل دوران همونجا بمونید چون هندیها معمولا فقط سالی 10 هزار تومن اجاره رو بالا می برند .من در قسمت چی به هند بیاریم همه چی رو نوشتم لطفا به سمت چپ وبلاگ نظاره کنید خلاصه امیدوارم بهتون خوش بگذره در اولین فرصت هم برین پلیس برای معرفی خودتون که جریمه نشید از تاریخ ورود تا 14 روز وقت دارید خودتونو معرفی کنید . سعی کنید در اولین فرصت در کنسولگری ایران در مومبای پیش حاج اقا امامی پرونده دانشجویی تشکیل بدین که بتونید از تخفیف بلیط هم استفاده کنید اگه بازم سخنی بود هستیم در خدمتتون .

اقا ستار دوست داشتنی از هند

هندوستان سرزمین عجایب......................

سلام توی این پست می خوام براتون یک کم از هندوستان بگم ولی قبلش با اجازتون به یه میل خوشگل که یه عزیزی توی پست قبلی برام لطف کرد و نوشت پاسخ بدم البته لطفا اول توی نظرات پست قبل به نظر این عزیز هم یه نگاه بیاندازید بعدش به جواب من

ببینید من همیشه می گم هیچ کجای دنیا ایران نمیشه هم قشنگه هم مردمانش بوی محبت بوی عشق بوی ایثار بوی گل و بوی نازی می دهند که هیچ کجای دنیا نه پیدا میشه نه کسی به گرد ما ایرانیها نه از نظر ادب نه تمیزی و .. می رسه

ولی خوب یادتون نره اولا درس خوندن توی کشور بیگانه یکجور عشق به وطن می خواد و البته مردانگی و استواریو پایداری که این دوست عزیز فکر کنم یه مقدار از این چیزها کم داره تا تقویتش نکرده تنها در یک مملکت غریب با هزار مشکل از ادم یه کوه می سازه که من تا حالا به اون رسیدم . ولی ماها چرا می اییم هند یا هر کشور دیگه

بزارین براتون بگم به هزار دلیل اول اینکه زبان انگلیسی تدریس در این بلاد بدرد همه می خوره و توش حرفی نیست .در ضمن من مثلا دلم می خواد برم دندانپزشکی بخونم حالا توی مملکت خودم این کنکور لعنتی به من اجازه نمیده تکلیف کار چیه

اصلا دلم می خواد دنیارو بگردم تکلیف چیه دلم می خواد بهترین علوم دنیارو به روز یاد بگیرم ولی توی کشورم از این نظر با کمبود مواجه هستم باید بیام یاد بگیرم و برگردم به کشورم و به ایران خدمت کنم .

حالا اگه بچه ننه باشم سوسول باشم دنبال مسخره بازی برم  و بشم مترسک دیگر ادمها تقصیر اونای دیگه چیه

یادم بره از کجا اومدم و برای چی اومدم .گوا که رفتم لباس از تنم بکنم برگردم به دوره ادم و حوا لخت و عور بشم دلمو خوش کنم که کلاس بالا شدم که چی؟

این بدبختی اجتماع کوچیک بی فرهنگی ماست که باهاش روبه رو هستیم یک عده ادم بی عقل بچه ننه بی فرهنگ بی شعور که به بهانه درس خوندن می ایند اینجا و می شوند مزحکه عام و خاص رو نباید با همه ادمها جمع بست .

اینجا هندوستانه کشور زیبا و بزرگ با تمام علوم درخواستی شما بهتر اول چه مرد و چه زن بنشینیم با خودمون خلوت کنیم که اومدیم برای چی برای دانس و موزیک غربی یا اومدیم ادم باسوادی بشیم برگردیم ایران و بسازیمش .اگه تصمیم گرفتیم برای دل خودمون برای رسیدن به ارزوهای بزرگ بیاییم که خوبه وگرنه همون دانشگاه پیام نور هم واقعا برامون زیاده چون شعورشو نداریم اینجا از من یکی مرد ساخته بچه ننگی رو از یادم برده شاید غروبا گریه کنم اونم برای اروم ساختن دل خودم نه برای تنهایی نه برای دوری از وطن چرا که سروش اومده یاد بگیره مدرکش بوی دکترا بده بره ایران به ایران خودش خدمت کنه و تا تمام عمر بشه نوکر ایران.

و اما عجایب هندوستان

کجای دنیا گوشت گوساله اونم فیله و راسته کیلویی 1500 تومنه .فقط و فقط توی هندوستان .یادتون نره زیاد توی هند گوشت نخورید که یک وقت نقرس نگیرید جای همه شما خالی من یه منقل کوچیک روی تراس خونه درست کردم تقریبا هر شب یه دلی از عزا در می ارم بفرمایید

کجای دنیا مرده هارو می سوزانند .فقط توی هند اونم واقعا جالبه هندیها اعتقاد دارند که با سوزاندن جسد تمام گناهان اون خدا بیامرز هم می سوزه و طرف توی دنیای دیگه با خیال راحت می ره برای خودش تو بهشت دنبال حوری می گرده

کجای دنیا اینهمه پرنده داره خوب معلومه توی هندوستان هزاران جور پرنده داریم منم یک جفت طوطی زبون نفهم دارم که البته هنوز زبونشون باز نشده و زبون ادمیزاد رو هم نمی فهمند .ارزومه یه یروز صدام کنند دکتر سروش

توی هندوستان ادما یه جوری هستند به هم کاری ندارند ساکتند و از دعوا خوششون نمی یاد کلا ادمهایی احساسی هستند و توی عشق و عشق بازی سرامد همه ملتها

هندیها کمتر عزاداری می کنند و کلا با عزاداری مخالفند ولی جون خودم تا دلتون بخواد می رقصند و خوشحالند خدا نکنه عروسی بشه تا 7 روز می زنند و می کوبند و شادی البته توی دلشون بسیار بزرگه و تمام اوقات دارند می خندند

هندیها کلا اهل شوخی و بزله گویی هستند و البته بسیار قانع . مثلا خونه استادم که می رم یه دست مبل داره و یه یخچال کوچیک از ماکروفر و فرش دستی و تلوزیون ال سی دی و یخچال ساید هم خبری نیست البته نه که فکر کنید پول ندارند نه پولم دارند ولی می رند تفریح و دنیا گردی مثلا همین اقای استاد من همه اروپا و امریکا رو رفته و سیدنی رو مثل کف دستش می شناسه قابل توجا ما ایرانیها

توی کشور هند ما کنکور نداریم و هر رشته ای رو اراده کنید می تونید با قیمت کم بخونید و البته یادتون نره که حداقل باید 16 صفحه روز امتحان سیاه کنید که بهتون 20 برگه امتحانی با 4 ساعت وقت هم می دهند

کجای دنیا خدمات پزشکی مثل هند ارزونه .یه دندون ساده توی ایران پر کنی بدون عصی کشی حدود 40 هزار تومنی میشه ولی توی هند فقط 3000 تومن و البته یادم نمی ره یه بنده خدایی با هزار تا پارتی و اشنا بازی توی تهران رفته بود زایمان بدون درد که البته درد هم کشید و 5 میلیون پیاده شد همین عمل زایمان بدون درد در هندذوستان فقط 200 هزار تومانه باور ندارین بیایید خودتون ببینید.

اینجا با ثبت نام در دانشگاه به مقدار 22 میلیون تومن بیمه می شین اونم توی بهترین بیمارستانهای هند که اگر به بیمه درمانی ایران عزیز نگاه کنید همه چی دستتون می اد.

توی این 3 سالی که اینجام کمتر دیدم قیمت وسیله ای بالا و پایین بشه ولی تورم توی کل دنیا که مد نظرتون هست.

هندیها اسکناس مچاله شده یا پاره رو عمرا قبول کنند ولی توی ایران اسکناس چسب زخم خورده رو هم روی سرشون می گذارند .خوب بازم بگم باشه کجای دنیا ماشین هیوندای رو با 2 میلیون میشه خرید همین پراید فکستنی که نمیشه باهاش یه تیک اف هم زد رو چقدر می خرید 8 میلیون .

البته اینجا بدی هم زیاد داره که من فقط به خوبیهاش نگاه کردم .با تمام این اوصاف من یک مشت خاک ایران عزیزمون رو با هزار تا شبه قاره هند هم برای یک دقیقه عوض نمی کنم و خودمو بچه ایران می دونم و نوکر ایران زمین.

ستار از سرزمین عجایب